Prądy diadynamiczne wykorzystywane w fizjoterapii.

Zastosowanie fizykoterapii a zwłaszcza elektroterapii ma dla fizjoterapii wielkie znaczenie w walce z bólem. Odpowiednie dostosowane parametry a także czas trwania zabiegu w dużym stopniu korzystnie wpływają na organizm ludzki. Poniżej przedstawiam charakterystykę najpopularniejszych prądów stosowanych w fizykoterapii – prądów diadynamicznych.

Charakterystyka prądów diadynamicznych ( określanych inaczej Bernarda):

  • prądy złożone z impulsów w kształcie połówki sinusoidy
  • powstają w wyniku prostowania prądu sinusoidalnie zmiennego nałożonego na prąd stały
  • wywodzą się z 2 podstawowych prądów impulsowych o częstotliwości 50 Hz oraz 100 Hz

dd

Wpływ na organizm :

  • bezpośrednie hamowanie bólu i podniesienie progu pobudliwości czuciowych zakończeń nerwowych – przeciwbólowe działanie
  • podrażnienie włókien nerwów uk.wegetatywnego , prowadzi to do lepszego ukrwienia, stymulacji procesów troficznych, zwiększenia metabolizmu tkankowego
  • usuwanie zbędnych produktów(toksycznych) procesów zapalnych – działanie przeciwzapalne
  • resorpcja obrzęków

Efekt działanie ujawnia się podczas ich przepływu przez tkanki jak i po zabiegu.
Wyróżniamy IV okresy działania DD:
I-dynamogenia natychmiastowa (wywołanie różnych efektów fizjolodynamicznych, odczuwanie wibracji, skurczów mięśni poprzecznie prążkowanych i gładkich)
II-inhibicja pierwotna inaczej zahamowanie pierwotne (zniesienie bólu)
III-dynamogenia wtórna (dochodzi do pobudzenia czynności tkanek i przywrócenia ich fizjologicznych sprawności)
IV-inhibicja wtórna inaczej objaw przyzwyczajenia (objaw ten jest niekorzystny i można zapobiec poprzez określoną zmianę częstotliwości)
Bernard wprowadził pacjenta do tzw.strefy działania DD.
Strefa ta mieści się pomiędzy progiem czucia (minimum natężenia prądu) a progiem bólu (max.natężenie).Strefa działania jest indywidualna, niestabilna i zmienia się w czasie kolejnych zabiegów. Stwierdzono że małe dawki nieznacznie przekraczające próg pobudliwości szybko wywołuje objaw inhibicji wtórnej. Jeżeli dawka jest mocna i przekracza próg bólu, wówczas przeważa efekt dynamogeniczny.
Częstotliwość prądu również odgrywa tu rolę :
50imp/s – przeważa efekt dynamogeniczny
100imp/s – przeważa efekt inhibicji
Rodzaje prądów DD ( wyróżniamy 6 )

1.DF (diafaza stała)

  • wyprostowany prąd sinusoidalny o-wywołuje wrażenie wibracji (nieznaczne )
    • stałej częstotliwości 100Hz
    • czasu trwania impulsu : 10ms
  • odczuwanie tego prądu zmniejsza się podczas zabiegu , używany jest jako prąd przygotowawczy oraz w przeczulicy
  • wywołuje natychmiastowe lecz krótkotrwałe działanie przeciwbólowe

2.MF (monofaza stała)

  • połówkowy prąd sinusoidalny o-powoduje silne uczucie pulsowania
    • częstotliwości 50 Hz
    • czas trwania impulsu: 10ms
    • czas przerwy : 10ms
  • odczucie prądu zmniejsza się bardzo powoli w trakcie zabiegu, ale minimalny wzrost natężenia powoduje znaczący wzrost odczucia
  • efekt przeciwbólowy jest długotrwający (osiągany powoli)
  • stosowany w nerwobólach (po wcześniejszym podaniu DF) oraz dla utrzymania działania znieczulającego

3.CP (modulowany krótkookresowy)

  • złożony z DF i MF występujących naprzemiennie po sobie w odstępach 1 sekundowych
  • zmiana tych dwóch kształtów fal zapobiega inhibicji wtórnej
  • efektem działania CP jest pobudzenie receptorów skóry i wpływ troficzny na tkanki
  • stosowany w stanach pourazowych, obrzękach i zaburzeniach żylakolimfatycznych
  • wywołuje najsilniejsze pobudzenie receptorów skórnych i nie jest wskazany u wrażliwych pacjentów
  • odczucia utrzymywane na stałym poziomie

4.LP (modulowany długookresowy)

  • złożony z DF i MF występujących naprzemiennie co 6-12 sekund
  • efekt przeciwbólowy tego prądu jest silnie zaznaczony, występuje nagle i utrzymuje się przez kilka godzin
  • stosowany jest w nerwobólach , zapaleniach nerwów, uszkodzeniach układu ruchu , w
  • stanach obniżonego napięcia mięśniowego, bólach mięśniowych, zwiotczeniu mięśni gładkich jamy brzusznej
  • odczucia prądu utrzymują się na stałym poziomie

5.RS (rytm synkopowy)

  • -przerywany prąd MF
  • -czas trwania impulsu i przerwy są sobie równe i wynoszą 1 s
  • -powoduje silne skurcze mięśni szkieletowych
  • -stosowane do elektrostymulacji mięśni zdrowych w atrofii mięśniowej z nieczynności

6.MM (monofaza modulowana)

  • przerywany MF o amplitudzie impulsu modulowanego
  • czas modulacji wynosi 1s, po czym 1s przerwy wdg Miki wdg.wykładu 3 i 5
  • stosuje się do elektrostymulacji mięśni zdrowych lub nieznacznie uszkodzonych

METODYKA ZABIEGU

  • natężenie prądu 3mA
  • czas trwania 10-12 minut -> 2 min dla DF 10 min dla innego
  • ilość zabiegów w serii : 6-10 zabiegów
  • przerwa : 6-8 dni
  • natężenie DD do uzyskania odczucia pacjenta
  • pełny cykl leczniczy 2-3 serie
  • elektroda czynna :katoda

DOBÓR ODPOWIEDNICH PRĄDÓW ORAZ KOLEJNOŚĆ ICH STOSOWANIA

  • w celu uzyskania działania przeciwbólowego wykorzystuje się -DF,CP,LP lub DF,LP,MF
  • w celu wzmożenia aktywności naczynioruchowej : DF,MF,CP
  • w celu zmniejszenia napięcia mięśniowego : DF,CP,LP
  • do elektrostymulacji mięśni pozostających w zaniku z nieczyności : RS,MM

WSKAZANIA do DD

  • zespoły bólowe w przebiegu choroby zwyrodnieniowej stawów kręgosłupa
  • nerwobóle splotów nerwowych
  • nerwobóle nerwu trójdzielnego
  • rwa kulszowa
  • zapalenie okołostawowe
  • choroby zwyrodnieniowe stawów
  • samorodna sinica kończyn
  • półpasiec
  • stany6 po urazach stawów, mięśni oraz ścięgien
  • odmrożenia
  • obrzęki na tle zaburzeń odżywczych
  • choroba Raymonda
  • dyskopatia
  • porażenie obwodowe nerwu twarzowego

PRZECIWWSKAZANIA do DD :

  • stany zapalne skóry
  • ubytki naskórka w miejscu zabiegu
  • nadwrażliwość na prąd
  • rozrusznik
  • czynna gruźlica
  • nowotwory
  • choroby metaboliczne

Zapraszam do komentowania.